“Na een uur in het vliegtuig werd het in eens wel erg warm op mijn schoot…en nat!”

Mei 2010

In oktober afgelopen jaar waren we al met Jack naar Turkije geweest toen hij 8 weken oud was. Het enige wat er gebeurde tijdens het vliegen, is dat hij sliep en sliep en sliep, wakker werd voor zijn voeding en…sliep. Wat een makkie zeg, met zo’n kleintje op vakantie! Waar heeft iedereen het over: dat het “lastig” is? Tuurlijk, je hebt wat meer spullen te pakken, maar goed vooruit denken en plannen en voilá: de vakantie kan beginnen.

 
Nu, een paar maanden verder, beginnen we aan onze volgende reis. Niet dat we perse met ons kleine ventje willen reizen, maar opa en oma in Suriname willen ons wonder toch ook graag van dichtbij meemaken en ga ik aan het werk op het kinderboekenfestival te Paramaribo om mijn boek ‘Op bezoek in Suriname’ te promoten, én wil ik hem laten zien aan mijn vriendin die naar Curaçao is verhuisd (en zoveel scheelt dat niet, een stopje op een tropische bestemming, je bent immers toch een soort van “in de buurt”).
Hoe dan ook, bepakt en bezakt naar Schiphol…
Na 1,5 uur shoppen op onze luchthaven konden we inchecken. En ja, daar begon het: oepsie een spuitluier, van teen tot nek onder de vloeibare poep. Nou geeft niks,
we gaan gewoon als laatste het vliegtuig in. Jack kijkt zijn ogen uit, wat een verschil met 5 maanden geleden. Deze jongen gaat in ieder geval écht niet zoveel slapen als de vorige reis.
Lekker spelen op schoot, lachen naar medepassagiers en na een uur in het vliegtuig werd het in eens wel erg warm op mijn schoot…en nat! Hé weer een warme massa die verder kroop dan de luier aankon. Hop, we gaan weer naar het toilet, want daar hebben ze een handige plank waar babylief verschoond kan worden. Jack vindt het allemaal prima, er is namelijk een enorme spiegel in dit kleine hokje en hij raakt niet uitgekeken. Al met al duurde de reis 11,5 uur. In dit tijdsbestek hebben we Jack 6 x van top tot teen verschoond. De laatste verschoonsessie was helemaal een topper: vaderlief zat er zelfs helemaal onder, met als gevolg dat hij in een lekkere winterse trui (die was nog schoon) op Curaçao aankwam. Gelukkig bleef Jack supervrolijk!
Dus moraal van dit verhaal: neem alle kleertjes voor je kleine spruit mee in de handbagage, want je weet maar nooit!

Groetjes,
Karen

Ps. Tijdens de terugvlucht hebben we Jack slechts 1 x hoeven verschonen, heeft hij er een tandje bij én kan hij zitten! Enne…de vakantie was trouwens top. Wat een genot de temperaturen daar: een rompertje aan en klaar ben je. Jack vermaakte zich prima, lekker geknuffeld worden door de familie en als afwisseling in zijn zwemband ronddobberen.
Ik kan niet wachten tot ons volgende bezoek aan opa en oma Parbo!